بی وفا، من در هوایت، بی هوا بغضم گرفتبی صدا سوزِ نوایت، بی هوا بغضم گرفتخواستم از خاطراتت، تلخی اش را کم کنمخاطرم آمد صدایت، بی هوا بغضم گرفتدست بر قابی زِ عکست روی دیوار آورمیادم آمد، چشم هایت،بی هوا،بغضم گرفتآمدم از روزهای رفته ام یادی کنم،بی وفا،با آن وفایت!بی هوا بغضم گرفتبی تو در ثانیه ها،من لحظه ای غافل شدمغافل از جور و جفایت،بی هوا بغضم گرفتتا به کی بر قلبمن خنجر زنی ای آشنا!باز رعنا!خنده هایت!بی هوا بغضم گرفتبغض خواهد کشت مارا،چشمهایم خسته اند باز هم افسوسِ یادت،بی هوا بغضم گرفت ...

حسادت میکنم به آسمان...

راحت فریاد میزند و اشک میریزد...

اما من به همان راحتی در خود میسوزم...